Kasım ayında başladım ev aramaya. Aramak derken... İşte başta belli başlı ev arama sitelerine bakıp 1 ay sonra 50kmlik alanda tanımadığım emlakçı kalmadı.
Günde 7 tane ev gezmeler -ki bu 10 saat falan demek- derken Aralık ayında bi evi beğendim. Bu arada mösyö başka bi şehirde çalıştığından hafta içi yok, ben kendi kendime çıldırıyorum. Aralık sonunda evi gördü. Noel falan girdi araya derken mösyö bi türlü eve ısınamadı ve beni koca bir hafta oyaladıktan sonra, yok istemiyom dedi. Bu eve bi isim vermem lazım: yaşlı cadının evi olsun(bu pis sıfat anlamını bulacak ileriki satırlarda), bi de burayı gezdiren emlakçının ismi olsun: A ajansı. Bayağı üzüldüm ben çünkü çok fazla ev gezmiştim ve o ev bayaa mantıklı ve iyiydi bi çok açıdan. Ama mösyö sadece haftasonları iki üç ev gezdiğinden olsa gerek beğenmedi.
Neyse yaşlı cadının evinin üzerine bi çizgi çekip devam ettim aramalarıma.
Ocak başı gibi yine bi ev gezdim başka bi emlakçıyla (ona da M ajansı diyelim). . Nasıl tatlı, minik, kocaman bahçeli, içi yepyeni yapılmış. Bayıldım eve. Sıkıntı şuydu ki bu evde oturan amca evi 3 sene önce almış, her yerini inanılmaz zevkli bi şekilde yaptırmış ve sonrasında kalp krizi geçirip ölmüş:( Kızları evi satışa çıkartmış doğal olarak. Ev tertemiz, mis gibi ama biraz küçük gibi. 85 metrekare+15metrkare garaj. Mösyö de evi görüp bayıldı. Küçük gibi ama sonradan büyütürüz deyip bi teklifte bulunduk, fiyatının bayağı altına. 5 gün sonra mutlu haber geldi: ev sahipleri verdiğimiz fiyatın az üstüne kabul etmişler. Koşa koşa gidip imzamızı attık ön satış için. (Fransa'daki prosedürü anlatmam iki saat alır, bir sürü imzalar falan oluyo ama ilk imzadan sonra ev sahibinin bi hakkı kalmıyo. Yani imzalarsa teklifi geri dönüşü yok, ama evi alanın 1 haftası var vazgeçmek isterse. Her şey yolunda giderse de ev ancak 3 ay sonra alıcının oluyo, noterdeki imzadan sonra)
Imzayı attıktan sonra evi tekrar görüp ölçüleri aldık mobilya almak için, bu arada hiçbi kötü niyet ya da güvensizlik yok.
Evde mösyöyü rahatsız eden bişi vardı yalnız. Tuvalet banyoda. Beyimizin tuvalet keyfi önemli olduğundan tuvalete bi yer bulmamız gerekiyodu. Ben her zamanki gibi tezcanlılığın bokunu çıkartıp başladım evin planını çizip mobilyaları yerleştirmeye kağıt üzerinde ve tuvalete yer aramaya (evet bu boktan hikaye adı üstünde "bok"tan çıktı).
Evin planı üzerine saçımı başımı yolarken bi gariplik farkettim. Ne mobilyalar geniş geniş sığıyo ne de 85 metrekarede bi sikik tuvalete yer bulabiliyorum 1 buçuk metrekarelik! Mutfak küçük. Banyo küçük. Odalar küçük. Hiçbi yerden bi buçuk metre tırtamıyorum. Eviriyorum çeviriyorum olmuyo. Mösyöye dedim bi tuhaflık var falan azarı yedim hemen. Komşum var bi tane yaşlı kadın, ona dedim o da yok artık saçmalama dedi ama benim içime bi kurt düştü evin metrekaresiyle ilgili. Mobilyaları yerleştirmek için aldığımız ölçüleri aldım önüme ve hesaplamaya başladım. Hesaplıyorum hesaplıyorum ev 70 metrekare civarı çıkıyo. Mösyöye verdim ölçüleri hesapladı ama geniş geniş ya dedi muhtemelen 80 falan ediyo ev. Olabilir beş metrekare fark dedim ama ben tekrar yapıom hesapları yok anacım olmuyo.
Imzadan 3-4 gün sonra emlakçıyı aradım. Ya dedim bi problem olabilir mi bıdı bıdı ki Fransa'da böyle bir çakallık yapılamaz. Yasalar, adalet falan var burda hu komşu:) Kan alırlar dötünden şerefsizim. M emlakçısı bi şaşırdı, dedim acaba bu 85metrekareye garajı da mı dahil ettiniz. Yok artık dedi ama gidip bi ölçeyim dedi. Eyvallah deyip kapattım. Ertesi gün aradı, ev garajla birlikte 85 ediyormuş! O da şok olmuşmuş. İşin daha kötüsü bu evi o ölen amcaya bunlar satmış 3 yıl önce ve kimse bu durumu farketmemiş. Biz bi kaldık. Garaj en az 15 edeceğinden elimize 70metrekare kaldı. Enayi yerine konulduğumuzu anlayıverdik çünkü biz iyi pazarlık ettiğimizi zannederken evin metrekaresinin aşırı pahalıya geldiğini anladık.
Ben yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar moduna girip vazgeçtiğimizi söyledim. Tabi M emlakçısı çirkefleşti. Alacaksınız bu evi moduna girdi çünkü adam çok kötü sıçtı. Ev sahiplerine ben babanızı 3 sene önce kazıklamışım bu evi satarken diyemeyeceğinden dosyayı kapatmasının tek yolu bizim evi almamızdı. Çünkü evi 70 metrekare olarak asla bizim pazarlık ettiğimiz fiyata bile satamayacağını anladı. Ay siz de mal mısınız o kadar gezip beğendiniz falan demeler. Pazarlık ederken iyiydi demeler. Hadi 1000 avrosunu almayalımlar...
Benim içim soğudu, çocuk gibi üzüldüm ama o dosyayı kapatmak istemediğimden çav deyip aramalarıma geri döndüm.
Minik ev böylece elimizden uçup gitmiş oldu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder